- Michał, kończ, idziemy zwiedzić okolicę.
Zjadł
i ponownie usiadł z iPhone`em.
- A czy ja nie mogę zostać? – zaczyna
przeciągać strunę.
- Nie!
- No, OK., to chodźmy – mówi niemal obrażony.
Musimy się ruszyć. Całe przedpołudnie
spędziliśmy na lotniskach i w samolotach, teraz trzeba rozprostować kości.
Przy naszym apartamencie jest zarówno taras z
leżakami, jak i zejście na plażę. Od strony parkingu jest też duży basen,
wykonany z terrakoty mozaikowej, przedstawiającej wielkiego wieloryba na dnie.
Przy wejściu na basen informacja: furtkę otwiera się kluczem do apartamentu.
No, ja się na tym nie znam, ale jeśli wszystkie klucze od wszystkich
apartamentów pasują do tej furtki, to czy każdy klucz pasuje do zamku w
drzwiach innych mieszkań? Mam nadzieję, że jakimś cudem nie pasuje. Wsadzamy
klucz w zamek furtki. Furtka się otwiera.
Sprawdzam numer miejsca parkingowego, który
dostałam wraz z innymi istotnymi informacjami. Zgadza się, taki numer istnieje
i nawet nikt na nim nie zostawił pojazdu. Jutro my tu zaparkujemy.
Idziemy w kierunku sklepu, w którym robiłyśmy
niedawno zakupy. Po prawej stronie jest plaża publiczna i skwer. Dalej jest
stacja benzynowa i sklep ABC Stores. Nie dotarliśmy dziś do niego, a szkoda, bo
jest w nim większy wybór. Najpierw chcemy wziąć dosłownie dwie rzeczy, jutro
będziemy mieli samochód, to zrobimy większe zakupy. Kusi nas wiele produktów.
Mam ochotę na piwo Corona, ale najbardziej opłaca się wziąć „sześciopak”, więc
wkładam go do koszyka. O, i wina czerwonego też bym się napiła. Michał
podchodzi i prosi, żebym dla niego wzięła buteleczkę Pina Colady. Wkładam
szybko do koszyka, żeby nikt nie widział, że osoba niepełnoletnia interesuje
się jakby nie było alkoholem. Jeszcze kilka rzeczy i mamy już pełne dwa
koszyki. Podchodzimy do kasy. Pani
pakuje nasze zakupy w dwie torby: jedną z grubego plastiku, drugą papierową. W
tej drugiej jest część alkoholu. Po dokonaniu płatności mój syn bierze torbę
papierową w rękę, chce ją zanieść do domu. W tym momencie kasjerka podskakuje
do góry, jakby ktoś ją ukuł szpilką i mówi:
- Proszę natychmiast zabrać jemu tę torbę –
mówi z przerażeniem w głosie.
- A co ta kobieta wywija? Chyba jej odwaliło
– mówi mój syn - chwała Bogu! - po polsku.
Dla świętego spokoju wyjmuję z jego rąk
torbę.
- Pewnie chodzi jej o to, że w tej torbie
jest alkohol. Pewnie myśli, że ja kupiłam go dla Ciebie. Albo myśli, że
procenty z alkoholu przez papier przejdą na Ciebie – śmieję się – Chodź, na
zewnątrz odbierzesz ode mnie zakupy. Gdyby ona wiedziała, że Pina Colada i
Corona są dla Ciebie, to pewnie wezwałaby policję.
Reakcja tej kobiety naprawdę była nerwowa.
Nie pozwoliła mojemu synowi zachować się jak dżentelmen. A tak rzadko mu się to
zdarza J.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz