wtorek, 14 kwietnia 2015

"Babska" piłka nożna i "mord" w oczach




Na ten mecz Michał nastawiał się szczególnie. kupowałam tuż przed naszym wyjazdem na wakacje, stąd cały bałagan, związany z ich dostarczeniem. Miałam świadomość, że w żadnym razie, nawet z pomocą polskiej poczty bilety nie trafią do mnie na czas. Od razu wskazałam hotel jako miejsce dostarczenia przesyłki. Adres hotelu ustawiłam nawet jako mój adres domowy. Mam na myśli ustawienia w swoim profilu na stronie organizatora Igrzysk. Poinformowałam o tym dział sprzedaży biletów London2012 Ticketing i sam hotel.

Bilety na Igrzyska Olimpijskie w Londynie kupowałam na ostatnią chwilę, w ramach programu odsprzedaży, ponieważ we właściwym czasie, na przełomie stycznia i lutego 2012 roku kupiłam wejściówki do parku olimpijskiego, ale nie zauważyłam, że one dotyczą jedynie Paraolimpiady, która miała się odbyć po wakacjach. Chciałam zaoszczędzić, a skończyło się na kupnie biletów na mecz piłki nożnej na stadionie Wembley i mecz siatkówki na Earl`s Court. Wszystkie bilety kupowałam w ciemno. Było już ich bardzo mało, nie zawsze pasował nam termin, a niektóre ceny były nie do przyjęcia. Na przykład bilety na zawody pływackie zostały jedynie w grupie AA w cenie £440 każdy. Jakiś „kosmos”!

Na Wembley nigdy nie byliśmy, więc myślałam, że Michał się ucieszy. Ucieszył się. Nadal się cieszył, pomimo że nie wiedzieliśmy, kto z kim gra.



Przeszliśmy przez kontrolę, o której było głośno, ponieważ miała przypominać tę stosowaną na lotniskach. Musieliśmy wyrzucić butelki z wodą mineralną, a pracowniczka ochrony nieśmiało zajrzała do torby, ale nie zaglądała głębiej, bo ją uprzedziłam, że w środku jest niemiłosierny bałagan. Gdybym miała w niej granat, to może udałoby mi się go przenieść.

Znaleźliśmy nasz sektor. Mój syn był podekscytowany. Wreszcie zobaczył stadion Wembley na własne oczy. Tuż przed wyjazdem szpanował kolegom, że będzie na meczu na jednym z najsłynniejszych stadionów świata. Chciał się zameldować na Facebooku. Ja z kolei lustrowałam teren. Podobało mi się to, że nie było tam innych reklam poza logo „London2012”. W ten sposób Igrzyska Olimpijskie unikają całkowitej komercjalizacji, jaka towarzyszy innym wydarzeniom sportowym.

Koło nas usiadły dziewczyny z różnymi dodatkami w kolorach flagi Brazylii.

- Michał, popatrz na nie, chyba gra Brazylia. Ciekawe, z kim.

Mój syn zbystrzał. Spojrzał na tablicę zawieszoną nad murawą i momentalnie przeniósł wzrok na mnie. Miał „mord” w oczach. Gdyby jego wzrok mógł zabijać, to ja leżałabym martwa.

- Na coś Ty kupiła bilety? To jest babska piłka nożna. Jak ja teraz spojrzę kolegom prosto w oczy? Przecież będą mieli ze mnie "polewkę" do końca świata.

Michał był poważnie wkurzony i już kompletnie niezainteresowany stadionem i meczem. Włożył słuchawki do uszu i włączył muzykę w iPodzie. Do końca meczu słuchał polskiego rapu. Od czasu do czasu kiwał z politowaniem głową. 
 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz