Na
ten mecz Michał nastawiał się szczególnie. kupowałam tuż przed naszym wyjazdem
na wakacje, stąd cały bałagan, związany z ich dostarczeniem. Miałam świadomość,
że w żadnym razie, nawet z pomocą polskiej poczty bilety nie trafią do mnie na
czas. Od razu wskazałam hotel jako miejsce dostarczenia przesyłki. Adres hotelu
ustawiłam nawet jako mój adres domowy. Mam na myśli ustawienia w swoim profilu
na stronie organizatora Igrzysk. Poinformowałam o tym dział sprzedaży biletów
London2012 Ticketing i sam hotel.
Bilety
na Igrzyska Olimpijskie w Londynie kupowałam na ostatnią chwilę, w ramach
programu odsprzedaży, ponieważ we właściwym czasie, na przełomie stycznia i
lutego 2012 roku kupiłam wejściówki do parku olimpijskiego, ale nie zauważyłam,
że one dotyczą jedynie Paraolimpiady, która miała się odbyć po wakacjach.
Chciałam zaoszczędzić, a skończyło się na kupnie biletów na mecz piłki nożnej
na stadionie Wembley i mecz siatkówki na Earl`s Court. Wszystkie bilety
kupowałam w ciemno. Było już ich bardzo mało, nie zawsze pasował nam termin, a
niektóre ceny były nie do przyjęcia. Na przykład bilety na zawody pływackie
zostały jedynie w grupie AA w cenie £440 każdy. Jakiś „kosmos”!
Na
Wembley nigdy nie byliśmy, więc myślałam, że Michał się ucieszy. Ucieszył się.
Nadal się cieszył, pomimo że nie wiedzieliśmy, kto z kim gra.
Przeszliśmy
przez kontrolę, o której było głośno, ponieważ miała przypominać tę stosowaną
na lotniskach. Musieliśmy wyrzucić butelki z wodą mineralną, a pracowniczka
ochrony nieśmiało zajrzała do torby, ale nie zaglądała głębiej, bo ją
uprzedziłam, że w środku jest niemiłosierny bałagan. Gdybym miała w niej granat,
to może udałoby mi się go przenieść.
Znaleźliśmy
nasz sektor. Mój syn był podekscytowany. Wreszcie zobaczył stadion Wembley na
własne oczy. Tuż przed wyjazdem szpanował kolegom, że będzie na meczu na jednym
z najsłynniejszych stadionów świata. Chciał się zameldować na Facebooku. Ja z
kolei lustrowałam teren. Podobało mi się to, że nie było tam innych reklam poza
logo „London2012”. W ten sposób Igrzyska Olimpijskie unikają całkowitej
komercjalizacji, jaka towarzyszy innym wydarzeniom sportowym.
Koło
nas usiadły dziewczyny z różnymi dodatkami w kolorach flagi Brazylii.
-
Michał, popatrz na nie, chyba gra Brazylia. Ciekawe, z kim.
Mój
syn zbystrzał. Spojrzał na tablicę zawieszoną nad murawą i momentalnie przeniósł
wzrok na mnie. Miał „mord” w oczach. Gdyby jego wzrok mógł zabijać, to ja
leżałabym martwa.
-
Na coś Ty kupiła bilety? To jest babska piłka nożna. Jak ja teraz spojrzę
kolegom prosto w oczy? Przecież będą mieli ze mnie "polewkę" do końca świata.
Michał
był poważnie wkurzony i już kompletnie niezainteresowany stadionem i meczem. Włożył
słuchawki do uszu i włączył muzykę w iPodzie. Do końca meczu słuchał polskiego
rapu. Od czasu do czasu kiwał z politowaniem głową.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz